Mroczna Psychologia
Każdy z nas w dzieciństwie odgrywał pewną rolę — czasem świadomie, czasem nie. Te wczesne scenariusze kształtowały to, jak kochamy, jak prosimy o wsparcie i jak radzimy sobie z bliskością.
Ten test pomoże Ci odkryć, która z ról dominowała w Twoim dzieciństwie i jak wpływa na Twoje dorosłe relacje. To nie wyrok, nie etykieta — to lustro, które pokazuje Twoje wzorce, byś mógł/mogła je poznać i świadomie nad nimi pracować.
Zrób ten krok dla siebie.
W dzieciństwie najczęściej czułem, że…
Muszę radzić sobie sam i być odpowiedzialny za innych
Lepiej się nie wychylać, żeby nie przeszkadzać
Jestem często krytykowany i czuję, że "coś jest ze mną nie tak"
Mam swoje obowiązki, ale też mogłem liczyć na wsparcie
Starałem/am się rozluźniać atmosferę i nie dokładać problemów.
Muszę opiekować się emocjami rodzica lub rodzeństwa
Gdy w domu rosło napięcie…
Uspokajałem innych, pocieszałem, wspierałem
Czułem, że to pewnie moja wina
Żartowałem lub odwracałem uwagę, by poprawić atmosferę
Dawałem sobie chwilę dystansu, a potem wracałem do rozmowy
Chowałem się i przeczekiwałem
Próbowałem „naprawić” sytuację i wziąć odpowiedzialność
Moje emocje w dzieciństwie były…
Zwykle akceptowane i omawiane
Tłumione - liczyła się odpowiedzialność
Niewidoczne - nikt o nie nie pytał
Krytykowane lub wyśmiewane
Ukrywane pod uśmiechem, żeby nie pogarszać atmosfery
Drugorzędne - ważniejsze były emocje innych
W dorosłych związkach mam tendencję do…
Wybierania partnerów „do naprawy”
Czucia się niewystarczającym lub gorszym
Brania odpowiedzialności za dwoje
Potrzeby dużej ilości własnej przestrzeni
Unikania konfliktów i dopasowywania się
Jasnej komunikacji i wspólnego rozwiązywania problemów
Kiedy ktoś okazuje mi bezwarunkową miłość…
Staram się być miły i bezproblemowy
Czuję wdzięczność i spokój
Staję się podejrzliwy - czekam aż „coś się zepsuje”
Myślę, jak mogę się odwdzięczyć lub pomóc
Czuję presję, by dać jeszcze więcej
Czuję lekkie przytłoczenie i dystansuję się
W grupie znajomych najczęściej…
Obawiam się krytyki i analizuję, jak wypadam
Dbam o atmosferę, rozładowuję napięcie
Trzymam dystans, wolę obserwować
Przejmuję rolę lidera lub organizatora
Wysłuchuję problemów innych i doradzam
Różnie - czasem prowadzę, czasem słucham
Gdy ktoś bliski potrzebuje pomocy…
Wycofuję się, nie wiem jak zareagować
Staram się go rozweselić
Pomagam często nawet kosztem siebie
Pytam, czego potrzebuje, bez brania na siebie za dużo
Czuję, że cokolwiek zrobię, to będzie za mało
Zdarza się, że biorę odpowiedzialność na siebie i robię to za niego.
Mój największy lęk w relacji to…
Że pojawią się nieporozumienia - ale wiem, że można je przepracować
Że przestanę być potrzebny
Pokazać słabość i okazać się niewystarczającym
Zostać odrzuconym lub skrytykowanym
Że kiedy pokażę smutek albo złość, przestanę być ‘fajny/a’
Utrata niezależności
Kiedy czuję, że moje granice są naruszane…
Zaczynam żartować lub rozładowywać atmosferę humorem
Zamykam się w sobie i znikam emocjonalnie
Odstawiam swoje potrzeby na bok, by zadbać o drugą osobę
Mówię o tym spokojnie i jasno, bez poczucia winy
Udowadniam, że dam radę i zaciskam zęby
Czuję wstyd lub winę, że w ogóle mam granice
Kiedy pojawia się konflikt lub trudna rozmowa…
Robię wszystko co w mojej mocy, aby to szybko naprawić
Myślę, że pewnie to ja zawiniłem
Staram się rozładować napięcie i poprawić atmosferę
Wycofuję się i potrzebuję dużo czasu, by wrócić
Skupiam się na tym, jak druga strona się czuje
Staram się spokojnie porozmawiać, zrozumieć i wypracowac kompromis.
Gdy czuję smutek…
Ukrywam go, bo nie chcę obciążać innych
Szukam rozmowy i wsparcia
Staram się być silny i zajmuję się obowiązkami
Czuję, że nie mam prawa tak się czuć, bo: "przecież wszystko jest dobrze"
Udaję, że wszystko jest okej, w środku cierpię, na zewnątrz się uśmiecham
Wycofuję się i trudno mi o tym mówić
Niektóre odpowiedzi są puste. Zanim przejdziesz dalej, zaznacz odpowiedź dla każdego pytania.